
हिजोआज खेलकुदलाई मानब स्वास्थ्य सँग जोडेर हेर्ने गरिन्छ । खेलकुद मनोरञ्नको हिसाबले मात्र नभई शारीरी, मानसिक र मनेवैज्ञानिक हिसाबले पनि अत्यन्त फाइदाजनक मानिन्छ ।
हाम्रो देशमा परम्परा देखी नै मौलिक तथा परम्परागत खेललाई जोड दिँदै आएको पाइन्छ । पहिले पहिले बाघचाल, डण्डीबियो, लक्कुढाल, रुमाल लुकाई जस्ता शारीरीक भन्दा मानसिक कसरत हुने खालको खेलहरु बढी प्रचलित थिए ।
हाल शारीरीक कसरत हुने खालका खेलहरु जस्तै भलिवल, फुटबल, क्रिकेट, टेबल टेनिस, कराँते आदि लोकप्रिय हुन पुगेको छ । परम्परागत खेलहरु वातावरणमैत्री र आर्थिक हिसाबले सस्तो खालका भएपनि हाल प्रचलित खेलहरु आर्थिक हिसाबले बढी खर्चिलो देखिन्छ ।

हाल नेपालमा सबैभन्दा बढी खेलिने खेलको रुपमा भलिबलाई लिइन्छ । यो खेलमा महिला र पुरुष दुबैको सक्रिय रुपमा सहभागि रहन्छ ।
भलिबल खेल स्वास्थ्य तथा मनोरञ्नको हिसाबले अत्यन्त महत्वपूर्ण मानिन्छ । भलिबल खेल खेल्दा शारीरी अनि मानसिक दुबै कसरत हुने भएकाले यस खेल नेपालमा पनि सर्बाधिक खेलिने गरिन्छ ।
खेलकुदले व्यक्तिलाई स्वस्थ, फुर्तिलो र जाँगरिलो बनाउन मदत गर्दछ । त्यति मात्र नभई खेलकुदले व्यक्तिलाई अनुसासित, सहनशील, बनाउँछ ।
एक आपसमा सहयोगि भाबनाको बिकास गर्नुका साथै सहकार्य गर्न सक्षम बनाउँछ । खेलकुदको बिकासमा जोड दिएमा स्वस्थ, अनुशासित र कुशल नागरिकको उत्पादन हुन्छ । तसर्थ मानव बिकास लगायत समग्र देशको समृद्धिका लागि खेलकुद अपरिहार्य छ ।

Leave a Reply